Aangekomen!

Na maandenlang uitkijken was de grote dag eindelijk aangebroken: Vietnam here we come!

De vliegreis verliep voorspoedig, getuige hiervan de foto van een nog steeds lachende Sara, de piloot en ik.



Dat in het vliegtuig elke passagier een privéschermpje had en dus kon kiezen uit behoorlijk wat films, muziek, games, … hielp ook wel een beetje!
In totaal wachtten we 5 uur op onze vliegtuigen en zaten we 15uur op het vliegtuig.

Op de luchthaven werden we opgewacht door Nohm (met een plakkaat met onze namen erop!), die ons naar Can Tho zou brengen. We waagden ons voor de eerste keer in het Vietnamese verkeer. Aangezien we gewoon achteraan in een auto zaten, was die eerste stap niet gek groot :)
Het verkeer hier is chaotisch: bij auto’s is bumperkleven de nationale sport, zijn lichten of pinkers overbodig en is toeteren standaard. Hoewel auto’s zich heer en meester wanen, wordt het verkeer overheerst door scooters. Met hoge snelheid en een verrassend grote wendbaarheid, schieten zij zich overal tussen. Tijdens onze autorit zagen we drie scooters tegen de vlakte gaan.

Na een autorit van vier uur en een stukje met de ferry, kwamen we om 23.55u plaatselijke tijd aan in ons ‘guesthouse’. Sara en ik hebben elk een eigen kamer en delen de badkamer. Verder woont er beneden nog een koppel, waarvan de vrouw op de universiteit werkt.
Kans om alleen te zijn in het huis is er niet: de muggen en hagedissen zorgen hier wel voor. En ja hoor, gisteren verschoot ik van elke hagedis die ook maar een beetje bewoog. Nu ben ik ze al gewoon.


Vandaag was het wachten op nieuws van de universiteit van Can Tho, waar we onze stage zullen doen. Omdat er niemand kwam opdagen en omdat we honger kregen, besloten we op ontdekkingstocht te gaan in onze (gigantische) straat. Er staan overal kraampjes en winkeltjes langs de kant van de straat, we kochten er watermeloen, ananas en fruit dat we niet kennen maar dat wel lekker is.
Ook ons eerste ritje achterop een scooter was een feit.

Tegen de avond kwam Miss Ha eindelijk langs: we regelden een aantal praktische dingen en daarna nam ze ons mee uit eten.
Het eerste echte Vietnamese maal viel goed mee! Het smaakte lekker, enkel het vlees (rund) was niet echt mijn ding; volgende keer neem ik zeker kip.
Het eten met de stokjes lukt nog niet schitterend: Sara trok een foto op een van mijn betere momenten. Zelfs Miss Ha heeft een beetje met mij gelachen, maar ooit word ik geweldig in eten met stokjes!


Morgen worden we om 8u opgehaald door scooters (omdat we nog geen fietsen hebben),die ons naar de unief brengen, alwaar het zware werk kan beginnen :)

Aangezien de internet verbinding hier heel zwak is, weet ik niet wanneer ik volgende keer online zal kunnen. (Wat een geweldig excuus om niet elke dag deze blog bij te houden!)
U hoort nog van mij, maar wie weet wanneer?!


Groetjes uit het zonnige (met af en toe een zware regenbui) Vietnam!

Elien